سگ از نخستین جانورانی است که به دست بشر اهلی شده است و همواره دوستان و ملازمان خوبی برای انسان ها بوده اند. نقاشی هایی که در غارهای انسان های نخستین کشف شده حاکی از این موضوع است که این دوستی حداقل سابقه ای 16 هزار ساله دارد. سگ در صحنه ها و وضعیت های مختلف در هنر صخره ای ایران در چهار حوزه فرهنگی (شمال، غرب، جنوب و شرق) نقش شده است. با توجه به دیرینگی، تنوع و پراکنش این نقوش در سنگ نگاره های مناطق مختلف در ایران، هدف از این پژوهش، مطالعه نقش مایه سگ و بررسی نژاد واقعی این حیوان در هنر صخره ای استان لرستان است. سوال اصلی پژوهش این است: ریخت شناسی و نژاد نقش مایه سگ در رنگین نگاره های استان لرستان چگونه است؟ سگ در رنگین نگاره های استان لرستان در کدام صحنه ها و موضوعات تصویر شده است؟ نقش مایه سگ در رنگین نگاره های استان لرستان با چه سنگ نگاره هایی در ایران قابل مقایسه است؟ روش پژوهش حاضر، کیفی و به صورت توصیفی-تحلیلی- تطبیقی است. شیوه گردآوری اطلاعات به صورت (کتابخانه ای) و میدانی است. جامعۀ آماری در این پژوهش رنگین نگاره های استان لرستان در سه منطقه (سنگ مهرداد و میرملاس در کوهدشت و تخت چان پلدختر) است.

زمینه مطالعه: اکوکاردیوگرافی روش غیرتهاجمی بوده و ابزاری سودمند در تشخیص بیماری های قلبی است. تفسیر نتایج اکوکاردیوگرافی نیازمند داشتن آگاهی کافی از آناتومی قلب است. هدف: هدف از این مطالعه تهیه مقاطع آناتومیکی قلب به روشی ساده و بر اساس نماهای اکوکاردیوگرافی بوده تا به عنوان الگویی برای آموزش اکوکاردیوگرافی سگ مورد استفاده قرار گیرد. روش کار: پس از خارج سازی قلب از شش قلاده سگ، اتساع و فیکساسیون قلب ها در فرمالین 10 درصد صورت گرفت. برش های آناتومیکی قلب بر اساس نماهای پاراسترنال راست با محور بلند و کوتاه ایجاد و با تصاویر اکوکاردیوگرافی که از سه قلاده سگ سالم و بدون علائم بیماری اخذ شد مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج: در تمام قلب های تهیه شده با این روش، آناتومی خارجی قلب و نیز ساختارها و حفرات داخلی قلب در هنگام برش بخوبی حفظ شده و انطباق کافی با تصاویر اکوکاردیوگرافی برای تفسیر آن وجود داشت. در نماهای بلند، چهارحفره قلبی، دریچه های دهلیزی بطنی و دیواره قلبی قابل مشاهده بود. خروجی بطن چپ و دریچه آئورت نیز در نماهای عمقی تر مشاهده شد. نماهای کوتاه قلب، بطن های قلبی و مورفولوژی داخلی آن ها را نشان داد. نتیجه گیری نهایی: برش های مناسب از قلب های فیکس شده در فرمالین را می توان برای تفسیر اکوکاردیوگرافی مورد استفاده قرار داد.

دررفتگی کشکک یکی از مشکلات رایج ارتوپدی در سگ هاست. هم سگ های نژاد کوچک و هم سگ های نژاد بزرگ می توانند درگیر بشوند، همچنین این بیماری در گربه ها نیز ممکن است دیده بشود. دررفتگی به سمت میانی نسبت به سمت جانبی رایج تر است و معمولا در سگ های نژاد کوچک تشخیص داده می شود. دررفتگی کشکک بر اساس شدت تغییرات اتفاق افتاده، به 4 گرید مختلف تقسیم بندی می شود. دررفتگی کشکک یک اختلال مادرزادی یا وابسته به رشد است، اما می تواند بطور ثانویه در اثر ضربه ( که منجر به پاره شدن یا کش آمدن کپسول مفصل و بافت های اطرافی و بی ثباتی رانی-کشککی حاصله) نیز رخ بدهد. تشخیص بر اساس شواهد بالینی بی ثباتی کشکک است، اما تصویربرداری تشخیصی نیز برای بررسی میزان بدشکلی های استخوانی و همچنین تعیین مناسب ترین روش درمان نیاز است. علائم بالینی می تواند از یک سگ تا سگ دیگر تفاوت داشته باشد و صرفا تا حدودی مرتبط با میزان بد شکلی های استخوانی همزمان می باشد. لنگش می تواند پیوسته یا متناوب باشد. درمان جراحی شامل تکنیک هایی است که در بافت نرم و بافت استخوانی قابل انجام می باشد، اما در بیشتر کیس ها ترکیبی از هر دو روش برای اصلاح دررفتگی بکار برده می گردد. نرخ مشکلات بعد از عمل معمولا پایین است و از جمله متداول ترین مشکلات بعد از عمل دررفتگی مجدد و همچنین مشکلات مربوط به ایمپلنت می باشد. پیش آگهی درمان بطور کلی مطلوب است و در عمده بیماران، بعد از عمل، اندام به فعالیت طبیعی خود باز میگردد. این مقاله به توصیف دررفتگی کشکک در سگ ها، شامل تظاهر بالینی، تشخیص و گزینه های درمانی موجود می پردازد.

به منظور بررسی اثرات داروی پروپوفول بر الکتروکاردیوگرام سگ، 5 قلاده سگ بالغ سالم انتخاب شدند. در ابتدا بیهوشی با داروی پروپوفول (8 میلی گرم/ کیلوگرم) وریدی القا گردید. سپس با دوز 0.4 میلی گرم/ کیلوگرم/ دقیقه بیهوشی برای مدت 60 دقیقه ادامه یافت. قبل از تزریق دارو و در زمان های 45, 30, 15, 10, 5 و 60 دقیقه پس از آغاز بیهوشی الکتروکاردیوگرام ثبت شد. تغییرات پارامترهای مختلف الکتروکاردیوگرام (لید II) در زمان های ذکر شده با استفاده از روش آماری اندازه گیری مکرر و آزمون مقایسه ای، حداقل اختلاف معنی دار تجزیه و تحلیل شد. تعداد ضربان قلب پس از تجویز دارو در مقایسه با زمان صفر تغییر معنی داری را نشان نداد (P>0.05). دامنه موج P در دقیقه 15، نسبت به حالت کنترل و زمان های بعدی، پس از تجویز دارو افزایش معنی داری یافت (P>0.05). ولتاژ موج P در تمام زمان های بیهوشی افزایش معنی داری را نشان داد (P<0.05). فاصله زمانی T-P در زمان های مختلف پس از تجویز دارو در مقایسه با زمان صفر کاهش معنی داری را نشان داد (P<0.05). ضمنا در این مطالعه هیچگونه آریتمی قلبی مشاهده نگردید. بنابراین با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه شاید بتوان گفت که داروی پروپوفول می تواند به عنوان یک داروی بیهوشی بی خطر از نظر تاثیر بر فعالیت الکتریکی قلب در سگ مورد توجه قرار گیرد.

مقدمه: سگ گزیدگی مشکل بهداشت عمومی بوده و در کودکان به علت تاثیر پذیری و در معرض خطر بودن بیشتر اهمیت ویژه ای دارد.هدف: بررسی ویژگی های بروز سگ گزیدگی در کودکان استان گیلانمواد و روش ها: در مطالعه ای مقطعی در مدت یک سال، 255 مورد سگ گزیدگی در افراد کمتر از 15 ساله مراجعه کننده به مراکز واکسیناسیون ضد هاری در استان گیلان بررسی شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه پژوهشگر ساخته که به روش مصاحبه حضوری تکمیل می شد استفاده شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های آماری تی مستقل، آنالیز واریانس یک طرفه و کای دو تجزیه و تحلیل شد.نتایج: بیشتر کودکان پسر بودند. میانگین و انحراف معیار سن کودکان 8.86±3.20 سال بود. در 93.7 درصد گزش ها سگ ها صاحب دار بودند. بیشتر گزش ها در روستا و در حیاط خانه اتفاق افتاده بود. در 39.6 درصد موارد سگ مهاجم سگ خانه خود کودک بود. عضو گزیده شده در بیشتر موارد پا بود. تفاوت میانگین سن در بین گروه های مختلف عضو گزیده شده معنی دار بود (0.001). بیشتر کودکان در حین ورود به محل نگهبانی سگ گزیده شده بودند. تفاوت فعالیت منجر به گزش بین دو گروه جنسی از نظر آماری معنی دار نبود. ولی میانگین سن در گروه های مختلف فعالیت منجر به گزش از نظر آماری معنی دار بود (0.003). بیشتر کودکان بین ساعت 12 تا 18 و در فروردین ماه گزیده شده بودند.نتیجه گیری: تهیه محتوی مناسب و اجرای برنامه های آموزشی پیشگیری از سگ گزیدگی برای کودکان و پدر و مادر ضروری به نظر می رسد.

هدف: ارزیابی خصوصیات بالینی ایلئوسیستوپلاستی (افزایش حجم مثانه) در سگطرح: مطالعه تجربی.حیوانات: هفت قلاده سگ ماده بر نژاد مخلوط 1 تا 2 ساله با وزن تقریبی 24-15 کیلوگرم.روش: ایلئوسیستوپلاستی متعارف(به شیوه به کار گرفته در جراحی پیوند مثانه در انسان) در این مطالعه که بر روی سگ انجام پذیرفت و شاخصهای بالینی (درجه حرارت، تعداد ضربان قلب در دقیقه، تعداد تنفس در دقیقه، اشتها، چگونگی دفع و کیفیت مدفوع، وضعیت هیدراتاسیون بدن، رنگ مخاطات، زمان پرشدن مجدد مویرگی، خصوصیات ظاهری ادرار، انسداد پیشابراه به دنبال ترشح مخاطی و انسداد روده در طول این پنج هفته مشاهده نشد.تجزیه و تحلیل آماری: نتایج کمی به دست آمده با استفاده از آنالیز واریانس مکرر ( داخل گروهی) برای مقایسه میانگینها در زمانهای مختلف و شاخصهای بالینی کیفی به صورت توصیفی مورد اریابی قرار گرفتند. نتایج: سگها عمل جراحی پیوند مثانه را به خوبی تحمل کرده و به مدت 5 هفته بدون هیچ گونه مشکلات بعد از عمل زنده ماندند. در تعداد ضربان قلب در دقیقه و تعداد تنفس در دقیقه در طول این مدت اختلاف معنی داری دیده نشد و در حد طبیعی قرار داشتند. درجه حرارت در روز 28 به دلیل انجام آزمایشات تکمیلی افزایش معنی داری نسبت به سایر زمانها داشت P<0.05)). اما این افزایش در محدوده طبیعی بود. علایم غیر طبیعی در میزان اشتها، چگونگی دفع و کیفیت مدفوع، وضعیت هیداتاسیون بدن، رنگ مخاطات، زمان پرشدن مجدد مویرگی، خصوصیات ظاهری ادرار، توانایی نگهداری ادرار. انسداد پیشآبراه به دنبال ترشح مخاطی و انسداد روده در طول این پنج هفته مشاهده نشد. نتیجه گیری: با توجه به مشاهدات و نتایج بالینی، جراحی ایلئوسیستوپلاستی در مواردی نظیر سرطان، ضربه، عفونت، التهاب و صدمات ایجاد شده در مثانه توسط پزشک معالج که ممکن است منتج به ناکارایی شدید مثانه در سگ شود،توصیه می گردد.

هدف: بررسی امکان پیوند سلولهای کبدی درون طحال در مدل حیوانی.طرح: مطالعه تجربی.حیوانات: پنج قلاده سگ مخلوط بومی از هر دو جنس.روش کار: بوسیله بیهوشی عمومی خط میانی شکم باز شده و از کبد نمونه هایی به طریق مکش بوسیله یک سرنگ 50 میلی لیتری و سوزن 14 اخذ گردید. نمونه های تهیه شده درون طحال به روش مستقیم درون بافت طحال و همچنین از طریق شریان طحالی تزریق گردید. شکاف خط میانی بخیه گردید و حیوانات به هوش آمدند. در روز 16 بعد از عمل مجددا حیوانات بیهوش شدند وضعیت ظاهری طحال ثبت گردید و تصاویری تهیه شد. برای مطالعه هیستوپاتولوژیکی قسمتی از طحال قطع گردید. لامهای تهیه شده بوسیله هماتوکسیلین ائوزین (H&E) و (PAS) پریودیک اسید شیفت رنگ آمیزی شد و با میکروسکوپ نوری مطالعه گردید.نتایج: بررسی وضعیت ظاهری طحال نقاط سفید رنگی در محلهای تزریق نشان داد و قطر عروق طحال بزرگ شده و پر به نظر می رسد. مطالعه میکروسکوپی گروهی از سلولهای کبدی در مرکز یک فولیکول لنفی در لایه سفید رنگی را نشان داد.نتیجه گیری: پیوند سلولهای کبدی درون طحال هم برای تقویت کبدهای ضعیف و هم در موارد نارسایی حاد کبدی می تواند مفید باشد. نیز برای ایجاد پل ارتباطی تقویتی تا زمان پیوند کبد مناسب در موقعیت های نارسایی نهایی حاد کبدی می تواند موثر باشد.

هدف: ایجاد ریفلاکس وزیکویورترال در سگ جهت ایجاد مدل تجربی بیمار.طرح: مطالعه تجربی.حیوان: شانزده قلاده سگ نژاد مخلوط ایرانی.روش: تعداد شانزده قلاده سگ پس از آماده سازی از نظر سلامت و حضور ریفلاکس وزیکویورترال مادرزادی یا اکتسابی با سیستوگرافی به 4 گروه چهارتایی تقسیم شدند. ریفلاکس با روش جراحی باز و برش سقف حالب 3-5) میلیمتر( بدون بخیه لبه های شکاف، برش سقف حالب 3-5) میلیمتر( با سوند و بخیه لبه های شکاف با نخ ابریشم، برش سقف حالب 3-5) میلیمتر( به کمک سوند و بخیه با نخ نایلون و برش 5-7) میلیمتر( به کمک سوند و بخیه با نخ نایلون انجام شد. ده روز پس از انجام جراحی که با شیوه های مختلف صورت گرفت سیستوگرافی مثبت انجام و حیوانات مورد مطالعه از نظر ابتلا یا عدم بیماری ریفلاکس ادراری بررسی شدند. موفقیت در ایجاد ریفلاکس با روشهای مختلف فوق بررسی و مقایسه توصیفی گردید. تجزیه و تحلیل آماری: آمار توصیفی.نتایج: در ایجاد ریفلاکس ادراری با روش جراحی باز استفاده از سوند به عنوان راهنمای برش و بخیه لبه های مخاط حالب به دیواره مثانه اهمیت بسزایی داشت. علاوه بر آن افزایش طول برش و به کارگیری نخ نایلون نسبت به ابریشم در ایجاد ریفلاکس نقش قابل توجهی داشت.نتیجه گیری: با توجه به عواملی مانند طول برش، تعداد بخیه، جنس نخ و استفاده از سوند به عنوان راهنمای برش به نظر می رسد کاربرد سوند برای مشخص نمودن مجرای حالب به عنوان راهنمای برش و برش کافی 5-7) میلیمتر( در سقف حالب و همچنین بکارگیری نخ نایلون برای بخیه برشهای سقف حالب در ایجاد ریفلاکس ادراری حالب نقش زیادی دارد.